شاید ظاهرا درست کردن جوجه کباب ساده به نظر برسد. پیاز و آبلیمو و نمک و زعفران را به تکه های جوجه اضافه کرده و روی آتش کباب می کنیم.
اول اینکه آبلیو و نمک، جوجه را سفت می کند. حذف آن هم جوجه را بی مزه می کند. برس کشیدن ترکیب آبلیمو و نمک به جوجه ی نیم پز شده هم به اندازه ی کافی به آن طعم و مزه نمی دهد و باید همراه این مواد بماند تا طعم بگیرد. خوب پس چه کار کنیم که هم گوشت سفت نشود و هم به اندازه ی کافی طعم بگیرد؟
ما باید دور تا دور جوجه ها را با روغن مایع کاور کنیم تا در اثر ماندن طولانی از نفود آبلیمو و نمک به تکه های جوجه جلوگیری کند در عین حال حسابی طعم دار شود.
پس قبل از اضافه کردن آبلیمو و نمک به آن روغن مایع (نه کره) اضافه می کنیم و خوب مخلوط می کنیم تا جوجه ها با روغن پوشیده بشوند بعد آبلیمو و نمک اضافه می کنیم به این شکل جوجه های طعم دار شده ی ما هرگز سفت نخواهند شد. کره هم چون در اثر سرما سفت می شود حتی اگر آن را ذوب کنیم باز چون جوجه ها سردند سفت می شود و جوجه ها خوب کاور نمی شوند و جوجه در اثر تماس با آبلیمو و نمک سفت می شود برای این قسمت توصیه نمی شود. اما در آخر می توانید برای عطر و طعم بیشتر به آن 1 قاشق غذاخوری کره ی مذاب اضافه کنید.
بعضی افراد پیاز را رنده می کنند تا تکه های جوجه را خوب بپوشاند. بعضی هم پیاز را داخل خرد کن له می کنند تا جوجه ها حسابی مزه بگیرند. این روش غلط است، چرا ؟ چون اگر پیاز له یا رنده شود به تکه های جوجه می چسبد و جدا نمی شود. بعد که ما روی حرارت کباب می کنیم این پیاز ها سریع می سوزند و ما گمان می کنیم رنگ جوجه عوض شده و پخت آن کافی است.
در حالیکه این پیازها هستند که طلایی (و بعضا قهوه ای و سیاه شدند و سوختند) و این باعث می شود پخت را متوقف کنیم و گوشت مرغ به خوبی نپزد و همچنین پیازهای سطح جوجه بسوزند و تلخ شوند. اگر پیاز را به این شکل له کنیم در جوجه کبابمان یک کاور تلخ و سوخته ی پیازی و گوشتی نپخته داریم. پس رنده و له کردن پیاز ممنوع! بهترین شکل خرد کردن پیاز خلال کردن آن است.
یک جوجه کباب اصیل و حرفه ای حتما زعفران آن هم به مقدار زیاد دارد. منتها مشکلی که وجود دارد این است که ما زعفران دم کرده (یا به اصطلاح آب زعفران) را به جوجه ها اضافه می کنیم اما به جای اینکه تکه های جوجه طعم زعفرانی بگیرند پیازها و روغن و آبلیمو و خلاصه هرچی که داخل آن ریختیم طعم زعفران می گیرند و بعدا این مواد زعفرانی دور ریخته می شود که نوعی خسارت است.
خوب پس چه کار کنیم؟ قبل از اضافه کردن هر چیزی به جوجه (هرچیزی شامل پیاز و آبلیمو و ...) به تکه های جوجه خام و خالص رعفران دم کرده اضافه می کنیم و به مدت 1 ساعت (یا بیشتر) استراحت می دهیم تا تکه های جوجه طعم و رنگ زعفران بگیرند بدون اینکه نگران رنگ و طعم گرفتن پیازها و آبلیمو و سایر مواد باشیم. بعد به آن سایر مواد را اضافه می کنیم.
مرغ ذاتا بوی خاصی دارد که ناپسند است. این بو به میزان قابل توجهی با پیاز و زعفران گرفته می شود. اما اضافه کردن سایر ادویه جات هم به رفع بوی بد مرغ و بهتر شدن طعم و بوی آن کمک شایانی می کند. این مورد کاملا سلیقه ای است اما ادویه های پیشنهادی، پودر پیاز، فلفل سیاه تازه آسیاب شده، مقدار بسیار اندکی پودر سیر است.
به صورت کلی هر نوع ادویه ای را دقیقا در همان لحظه ی مصرف باید آسیاب کرد. ادویه های آسیاب شده اگر بمانند به سرعت بو و طعم خودشان را از دست می دهند. این یک قانون کلی است. هل، زعفران، فلفل سیاه، تخم گشنیز و هر ادویه ی دیگری را دقیقا در همان لحظه ی استفاده باید آسیاب کرد تا بیشترین میزان بو و طعم را داشته باشیم.
اول به تکه های جوجه ی خرد شده محلول غلیظ زعفران اضافه می کنیم و اجازه می دهیم تکه های جوجه همراه با محلول زعفران 1 ساعت بماند. بعد به آن روغن مایع اضافه می کنیم و خوب هم می زنیم تا تکه های جوجه کاملا با روغن مایع کاور شوند. بعد به آن آبلیمو و نمک و ادویه جات تازه آسیاب شده اضافه می کنیم مجددا یک ساعت استراحت می دهیم و در نهایت به آن پیازی که خلالی خرد شده و در صورت دلخواه فلفل دلمه ای خرد شده اضافه می کنیم.
حداقل برای مدت 2 ساعت و حداکثر یک شب در یخچال به آن استراحت می دهیم تا حسابی مزه بگیرد. بعد هم روی شعله ای یکنواخت و متوسط (و از آن بهتر زغال سرخ) کبابشان می کنیم و با پلوی زعفرانی و کره و گوجه ی کبابی سرو می کنیم.
وبلاگ دنیای آشپزی
